Terugblik

Net als de maand december is de zomer een periode om terug te kijken op het afgelopen schooljaar.  

Ruim 3,5 jaar geleden opende het Peerke Donders Paviljoen haar deuren. Op de geboortedag van Peerke Donders. Sinds die tijd hebben we al een heleboel bijzondere bezoekers mogen ontvangen. En…. ook een groep hele trouwe vrijwilligers! Inmiddels hebben we negen vrijwilligers en stuk voor stuk zetten zij zich in voor het museum en haar bezoekers. Net zoals de vier gidsen Henk, Sjef, Petra en HoiShan.

  

Enkele bijzondere ontmoetingen van de afgelopen tijd op een rijtje:

Er zijn veel mensen naar het museum gekomen om de slavernijperiode te overdenken en met elkaar te praten over thema’s als vrijheid en geloof. Bijvoorbeeld tijdens de internationale dag van de herdenking van de slavernij (2 december) en de activiteit tijdens de Boekenweek samen met Bibliotheek Midden-Brabant. Verder ontvingen we in het Museumweekend meer dan 250 bezoekers. 

Ook de drie programma’s die georganiseerd werden door Dineke Stam waren zeer bijzonder. Tijdens een van de programma’s ontvingen we de Tilbrugse kleurrijke mama’s en Rihana Jamaludin las voor uit haar eigen werk ‘De Zwarte Lord’. Een groep vanuit Tilburg, Rotterdam, Schiedam en Amsterdam sloot zich aan. De tentoonstelling in het Peerke Donders Paviljoen was het uitgangspunt: Zielenzorg & Zielenmoord: Een gedeeld slavernijverleden?

Verschillende onderwijsgroepen bezochten het museum voor naastenliefde. Enkele groepen voor de tentoonstelling over slavernij, anderen voor de werken van barmhartigheid of om een beeld te krijgen van het leven in de 19^e eeuw in Tilburg.

Naast de ontvangst van groepen en deelnemers van activiteiten, kwamen er de afgelopen tijd ook veel inspirerende individuele bezoekers naar het museum. We ontvingen onder andere een congregatie van een toekomstige frater, een dame uit de Ivoorkust en de 3^e orde van St. Pius X uit Gerwen onder leiding van Celebrant Pater de Beer. 

En.. Wie gaan we deze zomer zien? Iedereen is van harte welkom van dinsdag tot en met zondag tussen 13.00 uur en 17.00 uur. 

Peerke Donders Paviljoen 
Pater Dondersstraat 20
5011 XG Tilburg 

Zondag 7 juli a.s.: gratis rondleiding in Peerke Donders Paviljoen

Op zondag 7 juli is er in Peerke Donders Paviljoen een gratis rondleiding door het museum. Bezoekers krijgen uitleg over het leven van Peerke en horen over zijn werk in Suriname. Vele museumobjecten vertellen zijn verhaal. Naast het bezoek aan het museum kan ook het park, de kapel en het geboortehuisje bezocht worden.
 

 

Voor veel Tilburgers wordt Peerke gezien als een heilige, hoewel hij in 1982 ‘alleen nog maar’ zalig is verklaard. Zijn levensverhaal spreekt tot de verbeelding: een arme weverszoon die het tot priester bracht en uiteindelijk in Suriname de drijvende kracht was achter een leprakolonie. Onbaatzuchtig verzorgde hij vele patiënten met lepra, zonder er ooit zelf door besmet te raken. Net als in Tilburg is Peerke in Suriname een vereerd persoon.

In het museum is momenteel de tentoonstelling ‘Zielenzorg en zielenmoord, Peerke en de slavernij’ te zien. Deze tentoonstelling past helemaal bij het feit dat dit jaar herdacht wordt dat de slavernij 150 jaar geleden werd afgeschaft. Ondanks de afschaffing, is 'vrij zijn' helaas nog steeds niet overal vanzelfsprekend. De tentoonstelling brengt dat in beeld en legt een link tussen slavernij toen en gevoelens die daar nu nog over leven.

De rondleiding op 7 juli focust op het leven en werk van Peerke Donders. Het start om 15.00 uur en duurt één uur. Aan het eind krijgt de bezoeker een korte kennismaking met de tentoonstelling over slavernij. Er wordt afgesloten met een brok slaafvrije chocolade! Deelnemen aan de rondleiding is gratis, deelnemers betalen alleen toegang tot het museum.

Is de slavernijperiode echt al 150 jaar geleden afgesloten?

Over vier dagen vieren we precies 150 jaar afschaffing van de slavernij in ‘de Nederlandse koloniën in de West’. 1 juli 1863 - 1 juli 2013.

Toch rijzen er nog steeds vragen over de eeuwenlange slavernijperiode en of die al wel echt 150 jaar is afgelopen? Gisteren (26/06/13) verscheen er een artikel in het Brabants Dagblad, getiteld ‘Afro-Surinamer kampt nog altijd met slavernij’. Iwan Wijngaarde (Paramaribo) vertelt in dit artikel over de impact van de slavernij anno 2013. Hij stelt dat de sociaal-economische achterstand van een groot deel van de Afro-Surinaamse bevolking nog te maken heeft met de periode van slavernij. Ook het leven met de dag, en dus niet denken aan de toekomst, zou volgens hem hier mee te maken hebben. ‘Neem de zware straffen en onthoofdingen die de slavernijeigenaren in het openbaar lieten voltrekken, met als doel angst te zaaien’.  Hierdoor zagen mensen geen toekomst voor zichzelf en dat, zo zegt Wijngaarde, heeft nog steeds impact op de manier van leven van de Surinamers nu. Bewustwording en kennis nemen van de slavernij zou een stap in de goede richting zijn.

Naast Wijngaarde zijn er ook anderen die de bewustwording van dit deel van de geschiedenis zien als een mogelijkheid om verandering te brengen in de huidige situatie.

NiNsee & Bijlmer Parktheater brengt het bewustzijn bij vele mensen in de vorm van theater.

Het theaterstuk ‘Rebelse vrouwen’, waar we op dit blog al eerder over schreven, stelt vragen over het slavernijverleden. Kunnen we wel spreken over verleden tijd? Het stuk gaat over drie vrouwen. Zij stappen uit het verleden naar het heden en ontmoeten daar een vierde vrouw. Deze vrouw leeft in Nederland in de prostitutie en de macht van de pooier blijkt vergelijkbaar met de macht van de slavenbezitter. Er worden belangrijke vragen gesteld over (hedendaagse) vormen van slavernij. Zo wordt het brandmerkteken van de slaven als symbool van bezit van de West-Indische Compagnie vergeleken met de tatoeage 'Steve 4 ever yours'. 

In het Peerke Donders Paviljoen worden bezoekers ook bewustgemaakt van de periode van slavernij. De tentoonstelling ‘Zielenzorg & Zielenmoord’ in Peerke Donders Paviljoen bevat een zevental thema’s: gewin, geloof, gesel, gekleurd, gebrek, gebroken en gedeeld. Het laatste thema refereert aan de vraag: in hoeverre kunnen we spreken van een gedeeld slavernijverleden in Tilburg? Om deze vraag te beantwoorden organiseerde Peerke Donders Paviljoen een workshop onder leiding van Jenny Wesly en met medewerking van Noraly Beyer. De deelnemers spraken met elkaar over de thema’s van de tentoonstelling en over identiteit en ieders culturele bagage. Een van de conclusies was dat we - als Tilburgers / Nederlanders - allen op enige manier sporen meedragen van dit beladen verleden en daardoor deelgenoot zijn van deze ‘zwarte bladzijde’ uit de koloniale geschiedenis.

Toeristische special van tijdschrift Peerke Donders

Met de tiende aflevering van het Peerke Donders-magazine gaat de redactie op de toeristische toer! Het tijdschrift is een themanummer geworden met onder andere een zeer uitgebreide fietsroute langs religieus erfgoed in de omgeving van Tilburg. De route begint en eindigt bij Peerke Donders in Tilburg-Noord.

Maar in het tijdschrift zijn ook beschrijvingen te lezen van de beelden, glas-in-loodramen, plaquetes en relikwieën die in Tilburg van Peerke te vinden zijn. De kennis van de lezer wordt getest in een kruiswoordpuzzel en voor kinderen is er een grappige kleurplaat waarmee prijzen te winnen zijn.

Een deel van de kleurplaat

Het bedevaartsoord van Peerke Donders is vrijwel ongeschonden religieus erfgoed. In Tilburg en omgeving bestaat zeer veel religieus erfgoed. In deze special van het Peerke Donders-magazine wordt daar de aandacht op gevestigd. 

Het religieus erfgoed van Midden-Brabant kan op een actieve manier worden bezocht, bijvoorbeeld op de fiets. Dat sluit perfect aan bij de heersende interesses van toeristen en dagjesmensen. Het is een eigenzinnige kennismaking met een mooie streek.

De boekjes liggen op plaatsen waar veel toeristen en dagjesmensen komen, onder andere bij de VVV van Tilburg. Neem er één mee en trek eropuit met de fiets!

Peerke trakteert!

Het museum en de horeca op het terrein van Peerke Donders slaan de handen ineen en bieden een mooie arrangement aan met korting.


 
óf u krijgt € 2,00 korting op koffie met gebak bij ‘Peerke Donders Eet- en
Feestgelegenheid’ met uw entreebewijs van ‘Peerke Donders Paviljoen’. 

óf u krijgt € 2,00 korting op de entree van ‘Peerke Donders Paviljoen’ met uw
kassabon* van ‘Peerke Donders Eet- en Feestgelegenheid’. 

*Kassabon ‘koffie met gebak’
*Actie geldt alleen op de dag zelf

Herdenking 150 jaar afschaffing slavernij

Peerke Donders onderwijst Indianen

Brief 3 mei 1875

 

In 1875 is Peerke Donders op het Etablissement Batavia bijna 19 jaren werkzaam. Hij bezoekt de plantages in de ‘boven en beneden Saramacca’ voor onderwijs, doop en het bedienen van de H. Sacramenten aan de drie verschillende stammen van Indianen: le Arowakken - volgens Peerke Donders zijn deze ‘Indianen verreweg de beste’- ; 2e Karaibise; 3e Waraus. Peerke meldt dat van deze laatste er weinigen meer in leven zijn en dat ze verminderen ‘door hun zwervend en ongeregeld leven’. Peerkes inspanningen leveren echter resultaten op: ‘Verreweg het grootste gedeelte, ja ik geloof ¾, zijn gedoopt, getrouwd en eenigen gevormd en tot de H. Communie aangenomen.’

Het onderwijzen blijft echter moeilijk: ‘Daar ze zoo verspreid leven. In de Tibiti zijn ruim 100 nagenoeg bij elkanderen. Daar is met goedvinding van Monseigneur en de Superior een Schoolmeester of eigenlijk meer Cathechisant geplaatst om de kinderen en ook grootere te onderwijzen. Dit is pas begonnen en met goed succes. Konden wij dit op de andere plaatsen ook doen; dit was zeer wenschelijk, ja noodzakelijk om er op den duur wat goeds van te maken; doch om hen bij elkanderen te krijgen, dit is de moeijelijkheid.’




Bron: Caribischeletteren.blogspot.com

Voor deze problemen beroept Peerke zich op de goede God: ‘Mag ik dus zoo vrij zijn om mij en die arme Indianen aan uw gebeden aan te bevelen, opdat de goede God in Zijne barmhartigheid hunner ontferme, alsook de Bosch-Negers, die nog voor het grootste gedeelte in het heidendom en afgoderij leven? Wederkerig ook bid ik alle dagen voor U opdat wij alien hier als ware Redemptoristen mogen leven en hierna met elkanderen in het Rijk der Hemelen ons in God mogen verheugen.

Ondanks deze 19 jaar van inspanningen is Peerke Donders nog vooral dankbaar: ‘kan ik den goeden God nooit genoeg danken, dat Hij mij tot onze Congregatie des Allerheiligsten Verlossers heeft geroepen. Moge de algoede God mij de genade schenken om als ware en ijverige Redemptorist te leven en te mogen volharden tot den dood.’